Elke ochtend, als ik mijn computer opstart, brows ik wel eventjes op nu.nl. Het geeft me het gevoel een moment in Nederland te zijn. Zou de redactie van nu.nl dat beseffen? Dat er in het buitenland geëmigreerde Hollanders artikelen over de breuk tussen Patricia Paay en Adam Curry oppeuzelen als warme broodjes. Of iedere keer met verbazing naar het kapsel van Wilders staren en glunderen bij een strandfoto van een warme zomerdag op Scheveningen? Soms is ‘thuis’ zo ver te zoeken voor ons buitenlanders. En dan zoeken we manieren om wat dichter bij te zijn. Vergeleken met de USA is Nederland misschien een Iniemienie landje, maar in mijn hart is mijn geboorteland het formaat van een Pino.

Op klompen door Denver
Heimwee wordt het natuurlijk ook wel genoemd. Dat is naar mijn idee een te groot woord. Ik ben gelukkig hier, maar vind het heerlijk om te zwijmelen bij het Hollandse. Of noemen ze dit nu vaderlandsliefde? Ik zie mijzelf ook weer niet op klompen door de straten van Denver heen paraderen met een Nederlandse vlag...

Patriotic
Amerikanen zijn naar mijn idee de personificatie van vaderlandsliefde. Hangt in Nederland de vlag met wimpel uit op Koninginnedag, in de US zie je elke dag auto’s rondrijden met wapperende Amerikaanse vlaggetjes. En zodra ook maar de eerste noten van het volkslied aanzwellen, gaan Amerikanen staan en leggen hun hand op het hart . Apetrots zijn ze op hun land. ‘Patriotic’ wordt dat hier genoemd. Het doet me soms denken aan de gekte die ontstaat, als de EK finale wordt gewonnen door ‘onze’ Hollandse jongens. Om jezelf ‘Patriotic’ te noemen, hoef je niet in het leger. Indien je hier regelmatig als vrijwilliger aan de slag gaat, help je mee het land opbouwen. En dan mag je jezelf met de titel ‘Patriot’ bestempelen. Land opbouwen? Dat deden we in Nederland toch ook vlak na de Tweede Wereldoorlog? Daar hebben we nu toch de overheid voor.. ? Precies. De overheid speelt in Amerika geen grote rol en dus is dit land afhankelijk van degene die voor niets hun handen uit de mouwen willen steken.

Geiten wollen sokken
Wordt in Nederland vrijwilligerswerk nog weleens geassocieerd met geiten wollen sokken zonderlingen en het Leger des Heils, in Amerika wordt dit werk gezien als professionele (bij)baan. Daarnaast toont het je bereidheid om je in te zetten voor de gemeenschap en daar zijn werkgevers dol op. In het jaar 2007-2008 waren er in totaal 60,8 miljoen vrijwilligers die 8,1 miljard uren werk leverden in de US. Werken als vrijwilliger is hier een solide manier om je carriere een wending of een boost te geven. De gemiddelde CV in de US is pas compleet met minimaal een A4tje gewijd aan deze werkzaamheden.

A-sociale democratie
Amerika staat bekend om haar harde mentaliteit: je moet hier alles zelf opknappen. Maar deze a-sociale democratie wordt (gelukkig!) aangevuld door een netwerk van miljoenen professionele vrijwilligers. Ik heb mijzelf inmiddels ook aangemeld voor een vrijwilligersprogramma bij de universiteit... ben benieuwd of ik me ook ‘Patriotic’ ga voelen. Misschien wel een beetje. Maar net zoals Pino blauw is in Nederland -en niet geel zoals in de US-, zal de kleur van mijn hart ook nooit veranderen. Die is en blijft Oranje.

Ingrid Vander Ploeg
Denver, juli 2009